De termijn waarbinnen het gezegd mag worden is voorbij, maar toch wil ik graag nog iedereen een heel warm en liefdevol 2022 wensen. 
De chaos van december hebben we afgesloten. Het nieuwe jaar is begonnen…. is het al bijna lente?

Met een vermoeide blik kijk ik mijn vriend aan, als hij jubelend voor de tv staat wanneer de dame in het blauwe pakje zegt dat het gaat vriezen vannacht. "Yess skatsennnnn!", roept hij door de kamer (vertaling: schaatsen). Schaatsen? Nee joh, we zijn nu toch onderweg naar de lente?!
Samen kijken we foto’s van deze periode een jaar geleden. 7 februari 2021… een foto van mijn dochter met een brede glimlach in een dik pak sneeuw. Mijn behoefte aan licht, warmte en zomerse heerlijkheid heeft het feit dat we midden in de winter zitten en een dik pak sneeuw ons nog staat te wachten totaal verdrongen.

Ik trek een extra trui en dikke sokken aan, nestel mezelf onder een dekentje op de bank. Aan beide zijdes een kind lekker warm tegen me aan. Heerlijk, zo zouden we best kunnen wachten tot de lente begint. Een soort van knusse winterslaapstand.
Maar nee, winter is ook fijn. Sneeuw is leuk en tegen kou kun je je kleden. Maar wat doen we dan aan dat energieloze gevoel dat deze donkere dagen met zich mee brengt? Mijn steeds verkouden (zo niet handig in deze tijd) en vermoeide kinderen die het liefst de hele dag hangen, maar daar ook niet vrolijker van worden
Terwijl ik onze tuin in kijk, de kale takken, de grijze lucht en een verdwaald emmertje in het gras stel ik mezelf de vraag…wat hebben we nodig?

Het antwoord op mijn vraag weet ik geloof ik al. De volgende stap is om het gewoon te doen…het moeilijke gedeelte dus.
Liefde, warmte, rust, structuur, lucht… dat is wat we nodig hebben!
Ik pak de tips die ik een aantal jaar eerder al in een blog schreef erbij (ja het is een terugkerend probleem). Op naar de lente! Ow nee, op naar nog een heerlijk stukje winter!
Vanavond ga ik maar eens vroeg naar bed. (jaja, lach maar)

  • Structuur. Dit geeft je kinderen rust. Voorspelbare, vaste momenten op de dag. Zoals vaste bedtijden met een vast bedritueel (op tijd naar bed).
  • Ga zelf eerder naar bed. Eerder naar bed gaan werkt beter dan uitslapen en is met kinderen vaak ook makkelijker. Misschien ongezellig, maar een half uurtje eerder naar bed gaan kan al helpen.
  • Zorg voor voldoende daglicht. Zorg ervoor dat jij en je kinderen voldoende daglicht zien en dan vooral als de zon even schijnt. Vang de vitamine D met je blote huid, dat doet je goed. Ook zorgt voldoende daglicht/ buiten zijn voor betere slaap.
  • Blijf gezond eten. Ow, wat kan het moeilijk zijn om deze maanden gezond te blijven eten. Doe het toch! Grijp je naar junkfood, dan is dat vast even heel fijn, maar de kans is groot dat je je daarna vervelender voelt.
  • Beweeg! Kom onder dat dekentje uit en beweeg. Al een half uurtje wandelen met de kinderwagen of lekker samen naar de speeltuin is goed voor je lichaam en geest.
  • Zoek vrienden op. Ook al is het wat minder makkelijk in deze tijd. Vriendschap verdubbelt de vreugde, aldus filosoof Francis Bacon.

Suus Sas woont samen met haar vriend, dochters (7 en 1) en zoon (4) in Nijmegen. Ze is stafmedewerker pedagogiek en blogger bij KION en schrijft om de week over haar belevenissen met (vooral haar eigen) kinderen.

De staart van deze drukke maand december gaat bij ons altijd gepaard met de verjaardag van onze zoon. En deze keer is dat een speciale: hij wordt namelijk 4 jaar! Een echte mijlpaal.

Waar ik een paar maanden geleden nog stoer riep: “Ja joh heerlijk! Lekker naar school die jongen. Nee, ik vind het eigenlijk helemaal niet zo moeilijk.”, ben ik nu week en emotioneel.
Tijdens een afscheidsliedje bij zijn afscheidsfeestje op het kinderdagverblijf, zie ik mijn bijna 4-jarige knul geëmotioneerd raken. Vol bewondering kijk in naar hem. Later lees ik de prachtige woorden die de pedagogisch medewerkers over hem schrijven en ik pink een paar flinke tranen weg. Hij gaat de grote wereld in…

En tja, we kunnen niet ontkennen dat het de afgelopen bijna twee jaar best gek is om jarig te zijn en vooral als je 4 jaar wordt. Kun je überhaupt wel beginnen op school? En hoe? Wij zochten vorig jaar naar een nieuwe manier van je verjaardag vieren. Een die bij de kinderen heel erg in de smaak viel en bij ons eigenlijk ook.

Geen feest waarbij je heerlijk al je vrienden en familie om je heen hebt warm en knus in je huis. En dus ook niet voortdurend bezig bent om het je gasten naar hun zin te maken.
Maar een verjaardagsfeest waarbij je zoveel meer aandacht voor je kind hebt. Een feestje waarbij ons hele gezin zoveel minder overprikkeld is ennnn als klap op de vuurpijl….waarbij je huis schoon en opgeruimd blijft. Klinkt best goed he?!

De uit nood geboren “Verjaardagstour” is voor ons een heerlijk feestelijke dag.
Vorig jaar versierden we voor het eerst stiekem ‘s avonds de auto met vlaggetjes, lampjes en een groot bord op de achterruit dat er getuuuuterd mocht worden voor de jarige.

De achterbak werd vrij gemaakt voor lekkers en drankjes en de volgende ochtend vertrokken we op VERJAARDAGSTOUR!

Eenmaal onderweg werd er flink getoeterd. De korte bezoekjes bij vrienden of familie (die klaar stonden met vlaggetjes, muziek en cadeautjes) in combinatie met de ritjes van adres naar adres maakte dat de jarige alle aandacht kreeg die hij verdiende. De koffie was niet voor de zoveelste keer op, tante Bep zat niet te mokken in de hoek van de kamer, niet 36 keer lopen voor de deurbel met een stuk gebak in je hand, overal bekertjes limonade, op de trap gegooide jassen of overal speelgoed en in elk gaatje en hoekje van de kamer een kind. Maar juist echt lekker van elkaar genieten, kletsen, favoriete verjaardagsmuziek luisteren, cadeautjes ontdekken of soms gewoon even rust.

Met een achterbak vol cadeautjes, een buik vol snoep, lege pakjes drinken en opgefrommeld inpakpapier kwamen we weer thuis. Doodop, maar met de woorden: “Ik wil voor altijd zo’n verjaardag” maakten wij de voordeur open, keken de woonkamer in en zeiden tegen elkaar: “Zeker voor altijd zo’n verjaardag!”

Suus Sas woont samen met haar vriend, dochters (7 en 1) en zoon (4) in Nijmegen. Ze is stafmedewerker pedagogiek en blogger bij KION en schrijft om de week over haar belevenissen met (vooral haar eigen) kinderen.

Ongeveer een jaar geleden was het dan eindelijk zo ver. Al een hele tijd koesterde mijn dochter het verlangen de trotse eigenaar te worden van een echt huisdier. Nee niet de vissen die al gezellig bij ons rondzwemmen en elke week een andere naam krijgen. Maar een echt huisdier, zo eentje die zacht is en die je kan knuffelen.
Mijn vriend zat hier totaal niet op te wachten, maar bezweek onder het verlangen van dit toen nog 6 jarige meisje. Oké, hij heeft nog wel even geprobeerd tegen te stribbelen, maar ik was stiekem al op zoek naar huisdier dat paste bij ons gezin.

Op de 7de verjaardag van mijn dochter stond er dan ook een verblijf in de woonkamer dat later die dag bewoond zou worden door een lieve, kleine dwerghamster. Ik deed zelf onderzoek naar het perfecte verblijf, maar liet haar onderzoeken hoe we dit verblijf moesten inrichten. In de winkel stelde ze vragen en vulde haar winkelmandje met alles dat het kleine beestje nodig had.
Toen was het tijd om uit te zoeken wie er met ons mee naar huis mocht. Dat duurde niet lang, voor ik wist zat ik weer in de auto met naast me een heel gelukkig meisje. Op haar schoot stond een reiskoffertje, die ze met beide handen vasthield. In het reiskoffertje zat Snuf de dwerghamster, verstopt onder een laagje katoensnippers.

Mijn dochter was in de wolken met haar Snuf en stiekem vonden we het allemaal wel leuk. Onze kleinste stond dagelijks bij het hok, maakte een paar geluiden (klinkt als “sus”) waar Snuf direct op af kwam en dan werd er met één vingertje geaaid, kusjes geblazen en veel gelachen.

Dat zorgen voor een huisdier in een druk kinderleven niet altijd even makkelijk is hebben we gemerkt. Soms werd Snuf vergeten, wat mijn dochter dan later heel vervelend vond. Gelukkig droeg iedereen zijn steentje bij (zelfs mijn vriend) en zorgden we samen voor Snuf.

Tot het afgelopen vrijdag na een gezellige online pubquiz ineens heel stil was in huis. Opvallend, want Snuf was ’s avonds en ‘s nachts altijd erg actief. Toch maar even kijken…
Een paar keer roepen, een paar keer tikken, rammelen met zijn voerbakje… normaal was Snuf er nu echt allang geweest. Mijn vriend en ik zochten in het hok naar Snuf… En ja hoor, in één van zijn zelf gegraven tunnels vonden we hem dood (nee, het was echt geen winterslaap).

De volgende ochtend vertelde ik mijn dochter het verdrietige nieuws. Ze huilde hard en lang, we troostten haar stevig en lang. Toen was het tijd voor afscheid. Ze knutselde een bedje, vulde het met allerlei zachts uit zijn hok en legde Snuf er met alle liefde in. Achter in de tuin begroef ze hem in een kuiltje onder de boom. “Het is fijn dat ik hem kan begraven.” Even stonden we nog te kijken. Een paar hele dikke tranen rolden van haar wangen op de mouw van mijn jas. “Slaap lekker”, zei ze zacht.

Suus Sas woont samen met haar vriend, dochters (7 en 1) en zoon (3) in Nijmegen. Ze is stafmedewerker pedagogiek en blogger bij KION en schrijft om de week over haar belevenissen met (vooral haar eigen) kinderen.

KION en Stichting Liz, dagbehandelingsgroep voor kinderen met een handicap, hebben de intentie om in maart 2022 een bso+ te openen in Lent, onder de naam bso Klimop+. Bij deze buitenschoolse opvang kunnen kinderen met en zonder handicap samen spelen, groeien en ontdekken. De + staat voor:
- Kleinschalig
- Vaste dagstructuur, rust en duidelijkheid
- Rustige sfeer
- Natuurlijke materialen
- Ontprikkelruimte

Bso Klimop+ biedt opvang aan maximaal 16 kinderen: 6 kinderen vanuit Stichting Liz en 10 kinderen in de leeftijd van 4 t/m 7 jaar van reguliere omliggende scholen. De kinderen vanuit Stichting Liz kunnen iets ouder zijn, afhankelijk van hun cognitieve ontwikkeling. Door het bieden van een vaste dagstructuur, passende activiteiten en een inrichting met natuurlijke materialen ontstaat er een rustige omgeving, waar de kinderen alle ruimte krijgen om te ontprikkelen na een drukke schooldag. Bso Klimop+ is bij uitstek geschikt voor jonge kinderen die gebaat zijn bij rust en kleinschaligheid, en gevoelig zijn voor prikkels.

Samen spelen en leren
In Nederland ontmoeten kinderen met en zonder beperking elkaar niet snel doordat ze gescheiden onderwijs en opvang krijgen. Stichting Liz zet zich in om kinderen met en zonder handicap met elkaar in contact te brengen en ze te laten ervaren hoe leuk het kan zijn om samen te leren en te spelen. Als kinderen dat al op jonge leeftijd ervaren, zullen ze het later ook vanzelfsprekend vinden om samen te leven.

Ruben Krijnsen, regiodirecteur KION: "De kinderen van Stichting Liz spelen al regelmatig samen met de kinderen van kinderdagverblijf Klimop. We zijn trots dat we deze samenwerking verder gaan uitbreiden met een bso+. Bij KION weten we als geen ander dat elk kind uniek is en zich op zijn eigen manier en tempo ontwikkelt. We kijken uit naar de opening van de groep waar alle kinderen samen kunnen spelen en van elkaar kunnen leren."

Vaste medewerkers
Bij bso Klimop+ zijn altijd twee vaste medewerkers aanwezig: een vanuit Stichting Liz en een vanuit KION. Deze medewerkers worden speciaal voor deze locatie aangesteld en waar nodig aanvullend opgeleid. De medewerker van Stichting Liz is gespecialiseerd in het begeleiden en waar nodig verzorgen of verplegen van kinderen met een handicap.

Bekijk de locatiepagina van bso Klimop+ voor meer informatie.