14 december 2017

Is het avondeten een strijd bij jou thuis? Wil jouw kind nooit de groenten opeten, omdat ze het vies vinden? Dit is een herkenbaar probleem voor veel ouders. Gelukkig kan je er veel tegen doen. Met deze tips maak je van "dat lust ik niet", "dat was lekker!"

Tip 1: Dring het eten niet op

Laat jouw kind zelf beslissen hoe veel hij/zij eet. Zo kan jouw kind zelf een gevoel ontwikkelen van vol zitten. Gaat het bord niet leeg? Straf dan niet door jouw kind geen toetje te geven. Zo koppel je geen negatief gevoel aan eten. Het is helemaal niet erg als jouw kind een tijdje wat minder eet, dus ga niet compenseren met een boterham na het eten.

Tip 2: Serveer altijd een toetje

Een toetje hoort nu eenmaal bij de maaltijd. Dus ook als jouw kind het bord niet helemaal leeg heeft gegeten, mag het een toetje. Gebruik het toetje niet als straf of beloning. Als jouw kind alleen een toetje krijgt als het bord leeg is, krijgt het misschien het idee dat het gewone eten vies is en een toetje lekker. Een toetje kan ook heel gezond zijn door bijvoorbeeld fruit toe te voegen aan de yoghurt.

Tip 3: Eet aan tafel

Met z’n allen aan tafel eten is goed voor de algemene ontwikkeling en de gezondheid van je kind. Door aan tafel te zitten leert je kind dat het tijd is om te eten. Heb alleen aandacht voor elkaar en maak er een gezellig familiemoment van.

Tip 4: Zet de tv uit

Tijdens het eten is er aandacht voor elkaar. Geef aandacht aan jouw kind en eet zelf met aandacht. Laat ook de boeken, laptops, iPads en mobiele telefoons links liggen, of berg ze op.

Tip 5: Geef zelf het goede voorbeeld

Als jij altijd je bord leeg eet, zal jouw kind dit ook gaan doen. Ze doen vaak na wat jij doet. Als jij zegt dat je ‘spruitjes echt heel vies vindt’, zal jouw kind dit ook vinden. Als jij geniet van je groenten zal jouw kind het ook willen proeven. Peuters moeten iets vaak proeven voordat ze het gaan eten, dus biedt de groenten die ze eerder hebben afgewezen na een tijdje weer aan.

Tip 6: Betrek je kind

Laat zien dat jij gezond eten belangrijk vindt door jouw kind te laten helpen met boodschappen doen. Laat je kind voelen, kijken en ruiken aan verschillende groentes in de supermarkt. Eenmaal thuis kunnen ze helpen met het eten klaarmaken. Zo ziet jouw kind wat er allemaal bij een gezonde maaltijd komt kijken.

Wil je meer informatie? Kijk dan op deze pagina van het Voedingscentrum

11 december 2017

Een kind dat alles krijgt wat 'ie wil zou je een verwend kind kunnen noemen. Aan deze uitspraak hangt wel iets vreselijk negatiefs. Bij een verwend kind zie je een kind voor je dat verwacht alles te krijgen wat zijn of haar hartje begeert en dan ook nog nú. Het kind hoeft hier zelf niets voor te doen en is ook niet van plan iets voor een ander te doen.  

Is het echt zo negatief? Hoe kom ik aan zo’n kind en hoe kan ik dit ombuigen?

Er wordt gezegd dat er voor goed opvoeden twee basisvoorwaarden nodig zijn. 

  • Je ondersteunt je kind, accepteert je kind om wie het is, geeft het liefde en aandacht en je hebt zicht op zijn of haar behoefte;
  • Er zijn regels en grenzen dus stel je eisen aan je kind, krijgt het verantwoordelijkheden passend bij de leeftijd en je leert je kind rekening te houden met anderen.

Wanneer de eerste voorwaarde wel volledig aanwezig is maar de tweede niet, dan zeggen ze 'hier is een probleem en er is sprake van verwennen'. De grote buitenwereld is namelijk niet van plan tegemoet te komen aan alle eisen, verwachtingen en behoeften van het kind. Aangezien het kind het niet gewend is om tegengas te krijgen kan dit lijden tot de nodige stress. Het kind wordt dan gezien als vervelend, lastig en veeleisend.

Hoe zien die basisvoorwaarden er uit in het dagelijks leven?

Een verwennerijtje op z’n tijd kan natuurlijk geen kwaad. Soms doe je het om positief gedrag te belonen of gewoon omdat het heerlijk is om je kind zo blij te zien. Het gaat pas mis als je altijd alles op alle fronten doet voor je kind. Bijvoorbeeld als jouw ‘nee’ altijd een ‘ja’ wordt, je kind altijd dat te eten krijgt wat het wil, altijd zelf mag bepalen wanneer het gaat slapen, altijd extra cadeaus krijgt en bepaalt wat er in de boodschappenkar bij de supermarkt gaat.

Je kind wordt ook niet meer echt blij van deze verwennerijtjes. En jij doet alles wat je kind wil, ook al voel je ergens dat je het beter niet kan doen. Kortom, het kind bepaalt de regels en grenzen. Zoals zoveel dingen in het leven is alles waar 'té' voor staat minder goed. Denk bijvoorbeeld aan: 
Je doet téveel voor je kind: je neemt je kind té veel uit handen en doet dingen die het zelf ook gewoon kan zoals bijvoorbeeld de eigen boterhammen smeren. 
Je kind téveel geven: alsmaar cadeautjes en hebbedingetjes kopen, maar ook met aandacht geven: het kind verwacht dat ál jouw aandacht er altijd is wanneer hij/zij dit wil en kan daardoor niet meer wachten.
Je geeft téveel toe: je zegt 'nee' maar omdat je kind protesteert, wordt het een 'ja', zelfs als je hier zelf eigenlijk niet achter staat maar omdat het soms zó vermoeiend is.

Maak je dus niet te druk om de cadeaus met een verjaardag of Sinterklaas. Je kind op een speciaal moment wat extra’s geven maakt van je kind geen zogenaamd ‘verwend kind’. Maar vallen deze aandacht en de cadeaus niet meer op en is je kind er zelfs niet echt meer blij mee, dan mag je je achter je oren krabben en bedenken dat het tijd is om iets te gaan veranderen.

Merk je dit bij je kind? Dan is hier altijd wat aan te doen. Zo maar ineens stoppen met alles wat je deed voor je kind is misschien wat heftig. Maar begin bij één van de punten die je wilt aanpassen. Zoals het téveel geven. Maak afspraken over wat hij/zij wanneer krijgt en waarom. Leg uit waarom je dit doet en dat je niet toegeeft als hij/zij blijft vragen: 'Nee is nee'. In het begin is dit moeilijk maar hoe langer je dit volhoudt, hoe beter je kind zal reageren en jouw nee zal accepteren. 

7 december 2017

Nu Sinterklaas het land uit is, denken veel mensen gelijk aan kerst. En bij kerst hoort natuurlijk de kerstboom! Wanneer je hem gaat optuigen is helemaal aan jou, maar wat wel belangrijk is, is om je kind(eren) hierbij te betrekken. Met deze tips maak je van de kerstboom optuigen een leuke gezinsactiviteit!

1. Voorpret

Bespreek tijdens het avondeten al wanneer jullie een kerstboom gaan halen, zo kunnen de kinderen zich er ook op verheugen. Overleg wat voor een boom jullie gaan halen, groot of klein, breed of smal, echt of nep en ga zo maar door. Zo wordt het hele gezin al enthousiast!

2. Boom halen

De volgende stap is de boom halen. Spreek met je kind(eren) af dat jullie de boom kiezen die iedereen het mooiste vindt. Overleg goed met je kinderen en zorg dat het een familiebeslissing wordt. Dan is het inladen in de auto en snel naar huis!

3. Waar komt de boom?

Deze stap kan ook worden besproken tijdens de voorpret, want waar ga je de boom neerzetten? Op dezelfde plek als vorig jaar? Of kiezen jullie dit jaar toch een nieuwe plek in het huis voor de kerstboom? Zorg er in ieder geval voor dat de boom stevig staat!

4. Lichtjes plaatsen

Het is sterk aan te raden om als volwassene zelf de lichtjes te plaatsen in de boom. Voor kinderen kan dit gevaarlijk zijn, met de elektriciteit en het feit dat ze alles willen aanraken en soms zelfs in hun mond willen stoppen.

5. Versieren maar!

Pak de slingers en de ballen maar uit en begin snel met versieren! Doe zelf lekker met je kind(eren) mee en versier de hele boom, dus niet alleen de ‘voorkant’. Bang dat alle ballen kapot vallen op de grond? Dan zijn plastic kerstballen de oplossing voor jou. Zijn je kinderen al wat ouder? Dan kunnen ze waarschijnlijk al voorzichtig doen met de breekbare ballen. En hoe erg is het, als er eentje kapot valt? De zelfgemaakte knutselwerken van je kind(eren) mogen ook niet ontbreken in de boom. Dan alleen nog de piek op de boom en hij is klaar!

6. Zorgen dat hij blijft staan tot 2018

Heb je nog kleine kinderen die graag aan glimmende dingen zitten? Of heb je misschien een huisdier dat kerstballen heel erg interessant vindt? Dan wil je niet dat de boom omvalt! Daarom kan je de boom op een verhoging plaatsen, zodat de ballen heel blijven. Een andere oplossing is grote nep cadeaus om de boom heen plaatsen. Hiervoor hoef je alleen een aantal echt grote dozen in te pakken in cadeaupapier. Zet ze tegen de boom aan en niemand kan er meer bij. Ideaal voor nieuwsgierige peuters!

5 december 2017

2017, bijna is ook dit jaar weer voorbij. We hebben alleen de maand december nog te gaan. Weet je wel, die maand die draait om stress, drukte, chaos, jezelf in vieren splitsen omdat al je (gescheiden) (schoon)ouders iets gezelligs willen doen in twee Kerstdagen. Máár natuurlijk ook de maand van het gezellig samen zijn, eten, drinken, het gevoel van liefde en warmte.

Eerst de 5 december cadeaus kopen en verbergen voor de kinderen. Geloof me in sommige huishoudens (de mijne) is dat niet makkelijk. Het eerste cadeau, verstopt in mijn kledingkast onder een stapel T-shirts, was al vlot ontdekt. Mijn moeder lacht nu in haar vuistje want dit zelfde probleem had zij 28 jaar geleden ook! Vieringen, schoentjes zetten, pakjesavonden, surprises maken. De schoentekeningen goed opbergen en natuurlijk een waterdicht verhaal want waarom ligt dat inpakpapier van het schoencadeautje hier ook in de kast? Ja ja, Sherlock Holmes is hier slechts 3,6 jaar oud…

Nu na Sinterklaas hebben de meesten even een soort van rust in de tent. Dat zit er hier niet in dit jaar. De tijd tussen Sint en Kerst staat bij ons in het teken van het huis baby-klaar-maken. Het hele jaar (ja, deze zwangerschap voelt als het hele jaar) hebben we het gevoel gehad, tijd zat te hebben en nu in de drukste maand van het jaar, komt de uitgerekende datum (31 december) akelig dichtbij. Ik weet het, wat heeft dat baby’tje de eerste tijd nou nodig, een dekentje meer of minder maakt toch niet uit. Mijn nesteldrang is het daar dus NIET mee eens!

Naast al dat baby-gedoe loopt er ook nog een dametje van 3,6 rond die in deze spannende maand, Sint, Kerst en het krijgen van een broertje, ook de nodige aandacht verdient. De feestdagen geven ons de kans haar eens heerlijk te verwennen! Of is dit misschien toch niet zo verstandig? Mijn hoofd bomvol hormonen breekt zich hierover. Ik wil niet dat ze een verwend kind wordt. Eigenlijk ben ik ook allergisch voor de uitspraak 'verwend kind'. Zelf krijg ik deze term na 31 jaar nóg wel eens om mijn oren. En waarom? Om de simpele reden dat ik enig kind ben, want die zijn altijd verwend toch?! Gelukkig hebben we dit probleem over vier weken, voor mijn dochter, opgelost.

Maar wat is nu eigenlijk een verwend kind, is er iets mis met dit kind? Hoe krijg je er zo een en hoe kom je er vanaf? Kunnen de feestdagen dit maken of breken? Terwijl ik hierover nadenk en ondertussen de uitspraken van mijn dochter analyseer:

Op de vraag wat ze graag zou willen vragen aan Sinterklaas antwoordde ze: "Een pepernoot!" En een gesprekje over wat Piet in haar schoen zou kunnen doen eindigt in: "Uhm... een WORTEL!" Ik kom tot de conclusie dat ik me hier op dit moment even geen zorgen over ga maken geloof ik.

Ik moet ook eerlijk zeggen dat, hoe graag ik haar alles wil geven wat ze wil en deze drang vaak in bedwang moet houden, ik die bergen cadeautjes niet zo nodig vind. Het draait voor mij meer om het fijn samen zijn. Liedjes zingen, pepernoten bakken, de kerstboom opzetten, het gevoel van liefde en warmte in huis. Worden we daar niet allemaal veel gelukkiger van dan die stapel cadeaus? Of… kunnen we onze kinderen ook verwennen met een overschot aan liefde en aandacht… Ow jee!

Deze website maakt gebruik van cookies.

> Meer informatie

Deze melding sluiten