Of ik een blog wil gaan schrijven. Uhm, oké. Dit is nieuw maar het lijkt me ontzettend leuk dus daar gaan we. Laat ik beginnen mezelf voor te stellen, wel zo netjes. Ik ben Suus, werk bij KION als educatief ondersteuner bij het Kleurrijk en sinds kort ook als stafmedewerker Pedagogiek. Ik woon samen met een bink van een vriend, mijn heerlijke dochter van 3,6 en vanaf eind december (lees: 31 december… serieus?!) mogen wij onze zoon verwelkomen. Een zoon, een jongensbaby. Iemand in ons huishouden is hier totaal niet blij mee! De woorden “Ja maar ik wilde een zusje, dat is een meisje!” rollen nog geregeld uit haar echte meisje-meisje-mondje.  Maar we doen niet moeilijk. We zochten naar een oplossing om haar leed te verzachten. Haar eigen oplossing ‘Nog een baby’ ging voor deze mama een beetje te ver. De deal dat we haar broertje gewoon soms stiekem een jurk aan trekken (“Een roze? Ja lieverd, een roze.”) paste beter. Maar deze deal met mijn dochter neemt natuurlijk niet weg dat ik gewoon wel echt een jongen op de wereld ga zetten. 

Jongens en meisjes. Ze hebben veel overeenkomsten maar ook echt wel wat verschillen.
Sire vraagt ons met de slogan ‘Laat jij jouw jongen genoeg jongen zijn?’ of wij hier wel voldoende bij stilstaan. Door een aantal vragen te beantwoorden op de site van Sire kun je zelfs een onverwoestbare broek winnen. Een onverwoestbare broek! Is dit niet voor bijna alle kinderen, dus ook voor de meiden, DE uitvinding? Scheelt een heleboel mopperde moeders na een uurtje wild spelen! Dus ik verdiep me, bekijk de filmpjes en lees de artikelen.

Jongens leren vooral door te proberen, te ontdekken, risico’s te nemen en door te dóen.
Uit onderzoek is gebleken dat wij te bang zijn dat deze jongens vallen, zich bezeren of met kapotte broek thuis komen. Een lastige combinatie die ervoor zorgt dat deze ‘bewegelijke’ jongens niet altijd tot hun recht komen of zelfs in hun ontwikkeling worden geremd. Dat willen we natuurlijk niet.

Maar betekent dit dat wij lijdzaam toe moeten kijken hoe onze jongens ons huis, tuin, groepsruimte of misschien zelfs wel het huis van de buren totaal op zijn kop zetten? Dat ze met hun modderschoenen op de nieuwe bank springen, het duur gekochte speelgoed al na tien minuten demonteren of met het stenen poppenservies van hun zusje door de kamer mogen gooien?

Nee, het is niet dat er van ons gevraagd wordt jongens maar te laten doen wat ze willen. Van ons wordt gevraagd niet afwijzend te reageren op ‘jongensgedrag’ maar een situatie te creëren waarin zij kunnen proberen, ontdekken, doen en risico’s kunnen nemen. Luister en kijk eens wat ze aan het doen zijn vóór je iets zegt. Kijk en wees even zo’n jongen. Oké, gelukkig zijn er tips om ons een beetje op weg te helpen.

Positief reageren op ‘jongensgedrag’

De wetenschap dat jongens en meisjes anders in elkaar zitten is een eerste stap. Verwacht dit gedrag van jongens en geef er ruimte aan. Waardeer het zelfs! Zo krijgt een kind zelfvertrouwen, voelt het zich welkom om zichzelf te zijn.

Competitie, rangorde en verantwoordelijkheid

Ga mee naar buiten! Moedig de ‘mannen’ bijvoorbeeld aan tijdens het voetballen. Accepteer een gezonde dosis van verbale en fysieke competitie. Jongens willen hun krachten meten, weten waar ze staan in de rangorde.

Fysieke activiteiten

Jongens willen bewegen! Zorg dat ze een plek hebben waar dit kan. Bedenk samen fysieke bezigheden.
Op het internet is tal van inspiratie te vinden.
Kijk naar wat wél mag en kan. Willen ze stoeien? Verbiedt het niet maar maak afspraken over wat er wel en niet kan. Wederom kun je hen hier zelf verantwoordelijkheid in geven en hen daarop aanspreken.  Let op! Focus je op wat wél kan. Wees niet bang dat ze elkaar bezeren, ook dit is een manier waarop jongens leren.

Slopen? Onderzoeken!

Uitproberen en ontdekken wat er gebeurt. Dat is hoe jongens leren. Dat er daarbij wel eens iets stuk gaat, hoeft niet altijd een probleem te zijn. Een oude wekker mag best gesloopt worden toch? Of haal eens een oude fiets uit elkaar. Mits er geen giftige stoffen in zitten zijn er tal van interessante apparaten en voorwerpen die geschikt zijn om onderzocht, uit elkaar gehaald en opnieuw in elkaar gezet te worden.

Dus, we proberen niet bang te zijn dat het fout gaat, tellen tot tien, zuchten een keer diep en vervangen het stenen poppenservies van onze dochters door iets waarmee ze wél mogen gooien… ja ook binnen!
We zorgen voor kussens en dekens voor een fort of kasteel, laten ze rennen, stoeien, vallen… laten ze doen, ontdekken, risico’s nemen. We laten ons inspireren door de wondere wereld van het jongen zijn.
Oh, en laten we vooral die meiden niet vergeten voor wie dit alles soms óók zo belangrijk is.

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.