2017, bijna is ook dit jaar weer voorbij. We hebben alleen de maand december nog te gaan. Weet je wel, die maand die draait om stress, drukte, chaos, jezelf in vieren splitsen omdat al je (gescheiden) (schoon)ouders iets gezelligs willen doen in twee Kerstdagen. Máár natuurlijk ook de maand van het gezellig samen zijn, eten, drinken, het gevoel van liefde en warmte.

Eerst de 5 december cadeaus kopen en verbergen voor de kinderen. Geloof me in sommige huishoudens (de mijne) is dat niet makkelijk. Het eerste cadeau, verstopt in mijn kledingkast onder een stapel T-shirts, was al vlot ontdekt. Mijn moeder lacht nu in haar vuistje want dit zelfde probleem had zij 28 jaar geleden ook! Vieringen, schoentjes zetten, pakjesavonden, surprises maken. De schoentekeningen goed opbergen en natuurlijk een waterdicht verhaal want waarom ligt dat inpakpapier van het schoencadeautje hier ook in de kast? Ja ja, Sherlock Holmes is hier slechts 3,6 jaar oud…

Nu na Sinterklaas hebben de meesten even een soort van rust in de tent. Dat zit er hier niet in dit jaar. De tijd tussen Sint en Kerst staat bij ons in het teken van het huis baby-klaar-maken. Het hele jaar (ja, deze zwangerschap voelt als het hele jaar) hebben we het gevoel gehad, tijd zat te hebben en nu in de drukste maand van het jaar, komt de uitgerekende datum (31 december) akelig dichtbij. Ik weet het, wat heeft dat baby’tje de eerste tijd nou nodig, een dekentje meer of minder maakt toch niet uit. Mijn nesteldrang is het daar dus NIET mee eens!

Naast al dat baby-gedoe loopt er ook nog een dametje van 3,6 rond die in deze spannende maand, Sint, Kerst en het krijgen van een broertje, ook de nodige aandacht verdient. De feestdagen geven ons de kans haar eens heerlijk te verwennen! Of is dit misschien toch niet zo verstandig? Mijn hoofd bomvol hormonen breekt zich hierover. Ik wil niet dat ze een verwend kind wordt. Eigenlijk ben ik ook allergisch voor de uitspraak 'verwend kind'. Zelf krijg ik deze term na 31 jaar nóg wel eens om mijn oren. En waarom? Om de simpele reden dat ik enig kind ben, want die zijn altijd verwend toch?! Gelukkig hebben we dit probleem over vier weken, voor mijn dochter, opgelost.

Maar wat is nu eigenlijk een verwend kind, is er iets mis met dit kind? Hoe krijg je er zo een en hoe kom je er vanaf? Kunnen de feestdagen dit maken of breken? Terwijl ik hierover nadenk en ondertussen de uitspraken van mijn dochter analyseer:

Op de vraag wat ze graag zou willen vragen aan Sinterklaas antwoordde ze: "Een pepernoot!" En een gesprekje over wat Piet in haar schoen zou kunnen doen eindigt in: "Uhm... een WORTEL!" Ik kom tot de conclusie dat ik me hier op dit moment even geen zorgen over ga maken geloof ik.

Ik moet ook eerlijk zeggen dat, hoe graag ik haar alles wil geven wat ze wil en deze drang vaak in bedwang moet houden, ik die bergen cadeautjes niet zo nodig vind. Het draait voor mij meer om het fijn samen zijn. Liedjes zingen, pepernoten bakken, de kerstboom opzetten, het gevoel van liefde en warmte in huis. Worden we daar niet allemaal veel gelukkiger van dan die stapel cadeaus? Of… kunnen we onze kinderen ook verwennen met een overschot aan liefde en aandacht… Ow jee!

Deze website maakt gebruik van cookies.

> Meer informatie

Deze melding sluiten