De peuterpubertijd, iedereen heeft weleens van dit fenomeen gehoord. Maar wat is dat nou eigenlijk, die peuterpubertijd? En wat doe we met een heftig puberende peuter?

Wat is peuterpubertijd

Laten we beginnen met het feit dat de ene pubertijd de andere niet is, dit geldt zowel voor peuters als tieners. Het ene kind lijkt er amper last van te hebben terwijl het andere kind vreselijk worstelt met zichzelf. De peuterpuber ontdekt zijn eigen ik. Hij wil het zelf doen en zelf bepalen en raakt enorm gefrustreerd als dit nog niet kan of mag. Het woord 'nee' en de driftbuien vliegen je om de oren. Soms voelt het alsof je kind onhandelbaar is en er voortdurend strijd is.

Nog meer als de dreumes heeft de peuter sterk de behoefte om zelfstandig en onafhankelijk te zijn. De peuter heeft, anders dan bij de dreumes, wel het besef wat de gevolgen kunnen zijn van zijn boosheid. Zo kan een driftbui er bijvoorbeeld voor zorgen dat papa/mama wél 'ja' gaat zeggen. Zijn strijd voor onafhankelijkheid maakt de peuter ook een beetje bang. Het liefst zou hij namelijk ook nog graag klein en geborgen willen blijven. De peuter voert dus niet alleen strijdt met jou maar zeker ook met zichzelf.

Kies je strijd

Je peuter wil het liefst zelf bepalen en dit kan niet altijd. Maar wanneer ga je de strijd met je peuter aan? Soms is het de strijd niet waard. Wilt hij die gekke trui aan naar het kinderdagverblijf, zonder sokken in zijn schoenen, in een prinsessenjurk boodschappen doen, een knuffel mee onder de douche? Zeg in deze gevallen eens ‘ja’ in plaats van ‘nee’. 

Probeer eens uit hoe het is wanneer je als ouder pas op je strepen gaat staan als dat wat ze willen gevaar oplevert of voor jouw gevoel echt niet kan. Soms moeten ze dan wel leven met de consequenties, zoals koude voeten in de schoenen, de gemaakte rommel helpen opruimen, niet met de knuffel kunnen slapen omdat hij nat is, enzovoort. Zeg je 'nee'? Houd dan ook voet bij stuk, wat je peuter ook probeert om jou die 'ja' te ontfutselen.

Keuzes

De vraag ‘Wat doe je vandaag aan?’ eindigt waarschijnlijk in strijd. Je dochter wil een creatie aan die jij echt niet vindt kunnen. Zeg je ‘Doe deze broek aan!”. Grote kans dat er strijd ontstaat omdat zij zelf wil bepalen. Geef de puberende peuter keuzes. Leg twee setjes kleding klaar en vraag je peuter welke van de twee hij aan wil. Je peuter mag nu zelf bepalen maar jij als ouder hebt de controle.

Is er geen keuze? Geef je peuter dan ook niet het idee dat hij kan kiezen. Vraag niet ‘Zullen we naar bed gaan?’ wanneer jij vindt dat het bedtijd is. Je kunt dan beter zeggen dat het bedtijd is en jullie naar boven gaan. Maak er eens een spelletje van “Ik ga eens kijken wie er als eerste boven is!” of “Wie kan zich supersnel uitkleden?”.

Hoe voorkom je de strijd

Raak je in strijd? In deze fase is dat eigenlijk onvermijdelijk. Word je boos of raak je gefrustreerd? Draai je even om, zucht heel diep en tel tot tien. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan! Wees wel consequent en duidelijk. Geef de peuter het gevoel dat je hem begrijpt zonder toe te geven aan zijn wensen. Dit kun je doen door dingen te zeggen als “Ja, je bent boos omdat je naar bed moet. Dat snap ik, je wilde eigenlijk heel graag nog even spelen.” of “Je hebt echt geen zin om op te ruimen, ik zie het. Kom, dan doen we het samen en zijn we zo klaar.”

Ook al sta je soms met de handen in het haar. Bekijk het positief. Het is een grote stap in de ontwikkeling van je kind. De eerste stappen naar zelfstandigheid worden gezet en jouw grenzen hebben ze later hard nodig.