Een tijdje geleden schreef ik een blog over hoe belangrijk het is tijd met z’n tweetjes te nemen, zonder de kinderen. Weet je wel, over dat je je soms bezwaard voelt om oppas te vragen, maar dat het belangrijk is om het wel te doen. Dit is een typisch gevalletje 'makkelijker gezegd dan gedaan'. En eigenlijk had ik dit zelf nog niet eens zo in de gaten. Tot het moment dat een van mijn collega’s triomfantelijk vroeg: ”En? Ook alweer iets leuks gedaan van z’n tweetjes? Je schrijft er zo mooi over, maar doe je het zelf ook?” Uhm ja nou nee, eigenlijk nog niet…
Dit was wel even een wake-up call. Ik voel wel het gemis van dingen met z’n tweetjes doen, maar onderneem eigenlijk geen actie. Gek hoe dat soms kan gaan. Natuurlijk vertelde ik thuis meteen wat mijn collega vroeg en zijn reactie was gelijk aan die van mij. Hier moeten we samen extra op gaan letten!

Wat wil je voor je verjaardag?

Een paar dagen later was mijn vriend jarig. Hiephiephoera! Ontbijt met taart, cadeautjes, liedjes en slingers. Het meisje naar school, de jongen naar bed, het zonnetje schijnt.
“Weet je,” zei de jarig job, “ik heb eigenlijk heel veel zin om samen een ritje op de motor te maken.” Wat? Nu? Ja! Daar heb ik ook zin in! Maar hoe?

Het plan

Oké, die kleine jongen gaat slapen. We brengen de babyfoon naar de buurvrouw en wij maken een ritje van een uur. Past allemaal precies! Wauw, dit klinkt als een plan!
In mijn hoofd hoor ik mijn ouders “Als je maar wil, dat is het verschil.” Ja ja, in deze is het waar.

De uitwerking

Zonder blikken of blozen sturen we appjes naar onze buren. Een van hen is thuis en wil graag even een uurtje meeluisteren met de babyfoon. Onze zoon, meewerkend als hij is, valt net deze keer niet heel makkelijk in slaap. Wij, allebei klaar om te gaan, rennen heen en weer voor een aai, speen, kus, knuffel, nog eens goed instoppen tot hij uiteindelijk in slaap valt. Gelukkig kunnen we beiden lachen om dit tafereel en ook al is er van dit uur niet heel veel meer over. We kunnen gaan!

We hebben een heerlijk ritje gemaakt en heel bewust genoten van het moment dat we met samen deelden. Hulde aan goede buurtjes en onze slapende zoon.

Tip van mij. Doe het! Soms zal je plan werken en soms niet. Wij voelen ons bezwaarder om oppas te vragen, dan dat de gevraagde mensen het een last vinden om op onze kinderen te passen. Echt! Dit zeggen deze mensen namelijk zelf voortdurend. Misschien weegt ons bezwaarde gevoel soms wel zo zwaar dat we de boodschap van de lieve mensen om ons heen niet goed horen.

Ow, en tijd samen zonder kinderen kan al zo simpel zijn als lekker samen bij een vuurtje in de tuin, samen douchen voor het slapen, samen op de bank liggen (en dan niet ieder in een hoek, maar echt lekker tegen elkaar aan!), samen in bed bespreken hoe je dag was. Kortom, even echt aandacht voor elkaar! Want heel eerlijk, zo zijn we toch ook samen begonnen, maar nu met de kinderen erbij schiet dat er toch vaak bij in.

Deze website maakt gebruik van cookies.

> Meer informatie

Deze melding sluiten