Terwijl ik mij, voor iets totaal nutteloos, op het internet bevind (dit gebeurt wel eens), kom ik erachter dat het woensdag 10 oktober de Dag van de duurzaamheid is. Duurzaamheid… dit zet me aan het denken. Heel bewust ben ik er om heel eerlijk te zijn niet mee bezig, althans dat denk ik. Ik geloof dat dit een combinatie is van té druk, té lui en té veel gedoe. Maar is duurzaam leven eigenlijk wel zo’n gedoe en ben ik hier niet stiekem al best een beetje mee bezig?

Ik ga op zoek naar de definitie van duurzaamheid:
'De aarde zo gebruiken dat de toekomstige generaties er ook nog plezier van kunnen hebben. Bij duurzaamheid kan de aarde ook op langere termijn het totaal van onze consumptie dragen. In een duurzame wereld zijn mens, milieu en economie in evenwicht, zodat we de planeet niet uitputten.' Ik moet er even over nadenken maar kom erachter dat ook wij best ons steentje bijdragen.

  • Wij scheiden netjes ons afval. Door dit te doen, zien we ook hoe belachelijk veel plastic er in die doorzichtige vuilniszak verdwijnt. Één keer koken en er gaan zo vier plastic verpakkingen in, belachelijk! Ik merk dat ik het best lastig vind om hier tijdens het boodschappen doen rekening mee te houden. Veel producten zitten in plastic... waarom? Gelukkig is er sinds kort een supermarkt met speciale herbruikbare verpakkingen voor groente, fruit en vleeswaren. Top!
  • We shoppen al tijden met een canvas shopper. We hebben er standaard een in de auto en een in de fietstas. Zo vergeten we hem niet. En vergeten we hem toch? Dan gaan de boodschappen onder in de kinderwagen of op de arm mee naar de auto of fiets. Een van ons vindt dat altijd gedoe maar gelukkig is de ander dan streng ;)
  • Eten weggooien, ook zoiets. Dit gebeurde bij ons regelmatig. Nu maken we boodschappenbriefjes, doen we bewuster boodschappen, vriezen we eten in en maken we soms creatieve maaltijden met dat wat we nog in de koelkast hebben.
  • 'Licht uit op de gang!’ Ik hoor het mijn moeder nog zeggen. Met de paplepel dus. In ons huis zijn de lampen uit daar waar licht niet nodig is. Ditzelfde geldt voor de verwarming. De verwarming gaat pas aan als we het echt koud krijgen binnen. ‘s Nachts gaat deze altijd uit of laag. En op de slaapkamers staat hij nooit aan, ook niet bij de kinderen. Dikke pyjama’s en slaapzakken. Ze slapen heerlijk met die frisse lucht aan hun snoetjes, wij trouwens ook.
  • Als we ze niet gebruiken gaan alle opladers uit de stopcontacten. Buiten het feit dat ik bang ben voor brand door die dingen, vreten ze ook nog een boel stroom... zonde! Ow, vergeet de tv die op stand-by staat niet helemaal uit te zetten.
  • We laten vaak ‘s nachts de wasmachine en de vaatwasser draaien. Ook nog eens goedkoper omdat we daltarief hebben en je hoeft niet te wachten tot het klaar is. 's Morgens kan je dan direct de was lekker buiten hangen om te drogen.

  • Onze tweede auto is er sinds kort uit. We kwamen er achter dat we deze eigenlijk totaal niet nodig hadden. Lekker op de fiets, bespaart ons geld en is goed voor het milieu. ‘Lekker op de fiets’, mijn jongere ‘ik’ moet nu vreselijk hard lachen. Maar echt, de laatste tijd kan ik daar echt van genieten.
  • Eigenlijk eten we ook helemaal niet zo gek veel vlees. Ook het minder eten van vlees, bijvoorbeeld een dag in de week niet, draagt al bij aan een duurzamer bestaan.
  • Ow, en onze lunch gaat mee in herbruikbare bakjes of herbruikbare boterhamzakjes. Ze zien er leuk uit, zijn praktisch en het scheelt een heleboel plastic afval.
  • We hebben een NEE/NEE sticker op de voordeur. Oké, ik heb geprotesteerd. Lekker op de bank met een kopje thee en een mega stapel folders... heerlijk. Maar ook ontzettend veel oud papier. Nu kijk ik folders via een app. Iets minder knus, maar ook praktisch en duurzaam.
  • ‘Kraan dicht tijdens het tandenpoetsen!’ Nog zo eentje met de paplepel. Met een beetje geluk horen mijn kinderen als ze 30 zijn geweest, mij dit ook nog zeggen.

Als ik er zo naar kijk, zijn we al best goed bezig! En dit zonder enige moeite. Dit is toch het minste wat we met z’n allen kunnen doen. Ik ga nadenken over wat ik nog meer kan doen om bewust beter te zorgen voor de wereld waar mijn kinderen en kleinkinderen ook nog van moeten kunnen genieten. Jullie ook?

Suus Sas woont samen met haar vriend, dochter (4,5) en zoon (9 maanden) in Nijmegen. Ze is stafmedewerker pedagogiek en blogger bij KION en schrijft elke week over haar belevenissen met (vooral haar eigen) kinderen.

Deze website maakt gebruik van cookies.

> Meer informatie

Deze melding sluiten