Handen wassen, iets dat je van kinds af aan leert. Op school, van je ouders... op verschillende plekken en in verschillende situaties word je herinnerd aan het feit dat je je handen moet wassen.
Als kind was ik een flinke duimer, ik greep elke situatie aan om even mijn duim in mijn mond te steken. Duimen met een duim die net een bezoekje heeft gebracht aan de winkel, de speeltuin of nou ja überhaupt buitenshuis, moest éérst gewassen worden. Als kind vond ik dit serieuze onzin, maar prima als ik dan weer mocht duimen, waste ik netjes mijn handen. Als mijn moeder het even niet in de gaten had, dan waste ik ze stiekem niet.

Toen ik ouder werd, kwam ik erachter dat ik met vlag en wimpel was geslaagd voor de ‘handenwas-scholing’ van mijn moeder. Als student waste ik netjes meerdere malen per dag mijn handen en was me ervan bewust wanneer ik wel of geen schone handen had. Geshockeerd was ik dan ook toen ik erachter kwam dat mijn vriend nagenoeg nooit zijn handen waste op een dag. Niet voor het koken en zelfs als we ’s avonds in bed lagen had hij zijn handen niet gewassen! Inmiddels wast hij netjes zijn handen voor het koken en voor het naar bed gaan... over al die andere keren wil ik het niet hebben! Dat negeer ik gewoon. Nog steeds moet hij een beetje lachen als ik bezorgd vraag: “Heb je je handen wel gewassen?” ‘Ja liefje, geen zorgen, ik heb mijn handen gewassen.’

Niet alleen mijn vriend, maar ook mijn dochter staat hier onder het handenwas-regime. Zij is namelijk ook een duimelot. Ze is al zo ver in haar ‘scholing’ dat ze me tegenwoordig vraagt: “Mama, mag ik duimen?” Voor kinderen is handen wassen soms echt gedoe. Iets dat volwassen belangrijk vinden, maar jij als kind totaal niet. Vanaf het moment dat ze het een beetje kon, liet ik haar zelf haar handen wassen. Soms is ze moe en valt het handen wassen haar zwaar. Huilend zonder tranen roept ze dan: “Ik wil geen handen wassen!” of “Jij moet mij helpen!” En soms is handen wassen een feest. Dan wordt er flink met de zeep gepompt, smeert ze de wasbak in en ben ik getuige van een heus waterballet. Een keer eindigde ze zelfs met haar billen in de wasbak. Prima, lekker spelen, met een grote handdoek is alles zo weer droog.

Onze kleine man is zijn ‘scholing’ net gestart. Vanaf het moment dat hij echt overal rondkruipt (in de tuin, in het park, in de winkel), was ik zijn handen met een washandje en zeep. Vooral voor het slapen gaan. Hij is geen duimer en heel eerlijk... ik betrap mezelf tijdens het typen op het feit dat ik deze zaak bij hem misschien wel wat minder serieus neem... Hmm bijzonder.

Nu klinkt het misschien alsof ik iemand ben die het liefst de hele dag haar handen wast. Maar dat is niet waar. Wel vind ik het belangrijk om handen te wassen voor het eten, na de wc, na het buitenspelen en voor het slapen gaan. Goed wassen, ‘ook je duimen’, met zeep. Niet té vaak en niet met desinfecterende middelen, zodat de goede bacteriën niet kapot gaan (heb ik ooit gelezen). Eigenlijk precies zoals overal voorgeschreven. En heerst er griep of diarree, dan wassen we onze handen echt wel een keertje extra!

Suus Sas woont samen met haar vriend, dochter (4,5) en zoon (9 maanden) in Nijmegen. Ze is stafmedewerker pedagogiek en blogger bij KION en schrijft elke week over haar belevenissen met (vooral haar eigen) kinderen.