Als je Google de woorden “kind eet groente” als zoekopdracht geeft, rollen daar tal van websites uit over kinderen die geen groente willen eten en wat je hieraan kunt doen. Een probleem waar blijkbaar een groot (al dan niet het overgrote) deel van de ouders mee te maken krijgt. Van de pasta en de aardappels wordt lekker gesmikkeld, ook vlees en vis gaat er prima in. Groente is een ander verhaal. Nu mag ik niet klagen, want mijn kinderen eten eigenlijk alles, maar toch zie ik het ook.
Wat is dat toch met het eten van groente?

Nou, er blijkt dus een verklaring te zijn. Altijd fijn, want dan ligt het dus in ieder geval niet aan ons, haha. Kinderen hebben namelijk veel meer smaakpapillen dan volwassen. Bij kinderen liggen de smaakpapillen ook nog eens verspreid over hun hele mond en keel. Volwassenen hebben veel minder smaakpapillen en deze zitten alleen nog op de tong. Kinderen proeven de smaken dus echt veel beter, grote kans dat ze het dus echt niet lekker vinden. Ook zijn er onderzoeken gedaan die hebben aangetoond dat kinderen biologisch gezien helemaal geen behoefte hebben aan groente en hun afkeer eigenlijk nuttig is. Evolutionair gezien moeten kinderen zoveel mogelijk calorieën binnen krijgen om te kunnen groeien, terwijl ze hele kleine buikjes hebben. Als baby drinken ze grote hoeveelheden vette, calorierijke melk die makkelijk verteerd wordt. Intuïtief kiezen kinderen dus sneller voor bijvoorbeeld vlees, pasta en brood, dan voor groente.
Daarnaast… ja ja, we zijn nog niet klaar, is het ook nog zo dat in de oudheid de afkeer voor de smaak bitter erg nuttig was. Bittere planten en bloemen waren namelijk vaak giftig. Ondertussen hebben we ontdekt dat veel van die bittere planten niet giftig zijn, maar onze smaakpapillen lopen nog achter.
Helemaal niet zo gek dus dat onze kinderen (de meeste) collectief al gaan gillen van de woorden spruitjes en witlof.

Na het lezen van deze stukken moet ik denken aan mijn eigen kinderen. Meer smaakpapillen?? Nu voel ik me schuldig! Ik vond namelijk dat mijn dochter zich niet zo aan moest stellen, het eten was helemaal niet zo pittig. Zij vond van wel… dusss.
Onze zoon is een aparte. Hij kauwt vrolijk op een stuk gember… zonder blikken of blozen… echt bizar. Misschien komt dit omdat de helft van zijn smaakpapillen afstierf toen zijn vader het lepeltje uit de sambal gebruikte om hem te voeren. Oeps… hij was nog geen 1 jaar en niet blij!!
Van alle maaltijden maak ik me altijd het meeste druk om het avondeten. Ze moeten gezond en voldoende gegeten hebben. Alsof ze op dat moment alle belangrijke voedingsstoffen van de dag binnen moeten krijgen. Net als bij mijn dochter vroeger, helpt het ook bij mijn zoon als ik het hem zelf laat doen, met of zonder lepel. Ik neemt de ravage na het eten voor lief. Hij eet, is blij (en vies) en roept niet na elke hap: ‘Ja, Klaaa!’
Inderdaad de pasta is altijd als eerste van zijn bord verdwenen (die geldt trouwens ook voor mijn dochter). Dus deze briljante moeder propt dan ook geregeld de erwtjes in de penne pasta… Je denkt toch niet dat hij daarin trapt, hij peutert ze eruit en eet de pasta op. Eeeeen ik laat het los… morgen weer een dag.

Omdat we het natuurlijk allemaal heel belangrijk vinden dat onze kinderen goed en gezond eten, een paar tips voor het eten van groente op deze EET-JE-GROENTE dag:
• Geen machtsstrijd! Eet je kind het eten niet op? Prima. Ruim het eten gewoon op als iedereen klaar is, zonder er wat van te zeggen. Volgende keer beter.
• Geeft nooit op! Kinderen hebben de tijd nodig om te wennen aan smaken. Laat ze steeds weer voelen, ruiken, kijken, knijpen, smeren en natuurlijk proeven. Proeven is al heel wat! Proeven betekent trouwens niet perse doorslikken.
• Rauw! Kinderen vinden graag knapperige groentes lekkerder dan slappe doorgekookte varianten. Wok de groente dan blijven ze lekker knapperig. En bied ze ook eens rauw aan. Denk aan paprika of broccoli met yoghurtdip.
• Groente kan altijd. Groente kun je op alle momenten van de dag aanbieden. Tijdens het avondeten zijn kinderen vaak moe, te moe om te proeven. Tijdens de lunch of als tussendoortje hebben ze hier misschien meer energie voor.
• Zelf doen. Laat ze zelf eten, ontdekken. Ze kunnen zo op hun gemak, ruiken, voelen, knijpen, smeren, pletten, gooien, proeven en uiteindelijk eten.
• Sla het toetje niet over. Het toetje hoort bij de maaltijd en bevat ook de nodige voedingsstoffen.
• Laat je kindje helpen. Doe samen boodschappen, laat je kind kiezen welke groente jullie gaan eten. Laat je kind groentes wassen, droge spaghetti in stukjes breken of een pizza versieren. Door te helpen is de kans groter dat hij uiteindelijk ook iets wil proeven.
• Een groot bord. Die 10 erwtjes lijken er op een groot bord veel minder te zijn dan op een klein bord.
• Schep meer op. En laat je kind verdelen wat jij op eet en wat hij of zij op gaat eten.
• Geef het goede voorbeeld! Eet zelf voldoende groente (en fruit). Doe dit samen met je kind. Jij geeft het voorbeeld en laat zien wat binnen jullie huishouden vanzelfsprekend is.
• De presentatie is alles. Een gezellige schaal met vakjes die gevuld zijn met de gezellige kleurtjes van verschillende groente en fruit.
• Verborgen groentes! Er zijn tal van gerechten waar je groente in kan verstoppen. Denk aan smoothies, pannenkoeken, soep, pastasaus en zelfs muffins en wafels. Het geheim? pureren!! Sommige kinderen zijn echte inspecteurs en vissen overal ook maar de kleinste stukjes groente uit.

Suus Sas woont samen met haar vriend, dochter (5) en zoon (1) in Nijmegen. Ze is stafmedewerker Pedagogiek en blogger bij KION en schrijft elke week over haar belevenissen met (vooral haar eigen) kinderen.