De basisschool- en middelbare schooltijd, die kunnen we ons allemaal nog wel herinneren toch?

Of nou ja, in ieder geval momenten uit deze periode. Op veel vlakken een geweldige tijd. Heerlijk kind zijn, spelen, lol maken, tijd rekken als je ‘s avonds naar bed moet (doe ik nog steeds). Helaas was die tijd niet voor alle kinderen uit onze basisschoolklas even zorgeloos. Sommige kinderen waren steeds weer opnieuw het slachtoffer van pesterijen. Dit gebeurt in bijna iedere klas en is iets wat we ons vaak allemaal nog wel herinneren van onze schoolperiode. Misschien ben je zelf wel de gepeste, de pester of misschien de meeloper, de toekijker of degene die voor anderen op kwam. Welke rol je ook had, we kennen het allemaal.
En nu we zelf kinderen hebben willen we op dat gebied eigenlijk maar een ding: dat ze niet gepest worden…en dat ze ook niet die vervelende pestkop worden.

Alleen al de gedachte dat mijn kind gepest zou worden maakt me boos. Boos op de kinderen die dit zouden doen, boos op de ouders van deze kinderen en boos op de juf. Ik voel aan alles dat ik dan het liefst deze kinderen zelf een lesje zou willen leren. Een beetje mijn kind pesten, kom nou!
Maar ook als blijkt dat mijn kind niet de gepeste is, maar juist de pester, voel ik een boos gevoel opkomen. Ik vind dat niet oké! Wat ik vooral ook erg spannend vind is die hele nieuwe digitale wereld die pesten veel makkelijker maakt.

Ik heb als kind verschillende rollen gespeeld binnen het pesten. De ene keer was ik de meeloper, dan weer degene die voor anderen opkwam en soms bleef ik er zo ver mogelijk van weg. Dit had veel te maken met hoe ik zelf in mijn vel zat, hoe zelfverzekerd ik me voelde en hoe belangrijk ik het vond dat anderen mij ook tof vonden. In de kern was ik nooit echt het pestende type, voelde ik me snel schuldig en wilde ik liever dat we gewoon allemaal lief tegen elkaar zouden zijn. Nog steeds eigenlijk…

In mijn gezin is dit gelukkig nog niet aan de orde. Soms komt mijn dochter bij me omdat een van de kinderen iets heeft gezegd dat zij vervelend vindt. En zelfs dan voel ik de “leeuwin” in mij al opkomen. Ik vind het best een beetje spannend. Wat moet ik doen als een van mijn kinderen straks thuis komt met het bericht dat hij of zij gepest wordt? Of dat mijn kind dit niet vertelt en ik er achter kom? Of dat mijn kind de pester blijkt te zijn…

Praat erover
Bespreek het pesten met je kind. Neem een open houding aan, neem je kind serieus, toon erkenning en begrip. Maar blijf vooral ook rustig. Vraag je kind waarom hij/zij denkt dat dit gebeurt en bedenk samen een plan om het pesten te stoppen. Erg belangrijk, geef je kind complimenten.

Samen
Benoem dat jij je kind gaat helpen, dat je samen naar oplossingen gaat zoeken. Ook als jij als ouder vindt dat je kind overgevoelig reageert.

Leren reageren op pesten
Help je kind om voor zichzelf op te komen en te bedenken wat hij kan terugzeggen of terugdoen. Leer hem/haar grenzen te stellen naar de ander (zelfrespect). Waak er wel voor dat je kind niet hetzelfde gaat terugzeggen of terugdoen als de pester. Dit helpt niet met het zelfvertrouwen van je kind. Een stevige houding en de ander aankijken zijn hierbij belangrijk. Hier kom ik een andere keer nog op terug.

Vergroot het zelfvertrouwen
Kinderen die in zichzelf geloven, durven voor zichzelf op te komen. Laat je kind bedenken welke dingen hij/zij leuk vindt aan zichzelf en waar het goed in is. Bijvoorbeeld aardig, behulpzaam, slim. Dat je kind ergens goed in is, zegt minder over je kind.

Om hulp vragen
Het kan voor een kind erg lastig zijn alleen tegen het pesten op te moeten boksen. Wie zou hem/haar hier het beste bij kunnen helpen? Leer je kind hulp te vragen door naar de leerkracht te gaan of een ander kind te vragen hem/haar te helpen op pestmomenten.

Hulp van school
Ga naar de leerkracht van je kind. Praat over het pesten en bespreek hoe de leerkracht je kind kan helpen zich weer veilig te voelen op school. Daarnaast zijn scholen verplicht om pesten tegen te gaan en te zorgen voor een veilige school. Hoe ze dit doen, mogen ze zelf weten. Je mag dus verwachten dat ze in actie komen.

Ow nee, maar wat nu als je kind een pestkop is?

Praten
Praat met je kind over zijn pestgedrag. Waarschijnlijk voel je boosheid, maar probeer niet boos te worden. Blijf rustig, confronteer je kind met zijn/haar pestgedrag en probeer samen te achterhalen waar dit vandaan komt. Is je kind bijvoorbeeld jaloers, bang of gewoon een meeloper?
Leg je kind uit dat dit gedrag niet door de beugel kan en vertel hem/haar wat de gevolgen van zijn gedrag voor de ander kunnen zijn.

Verantwoordelijkheidsgevoel
Huisarrest, een telefoon afpakken, waarschijnlijk wil jij je kind straffen voor zijn/haar gedrag. Dit heeft niet zoveel zin. Je kind zit zijn/haar straf uit en klaar. Laat je kind bedenken hoe het zijn/haar fout goed gaat maken. Wat zou hij/zij kunnen goed om het gepeste kind zich beter te laten voelen? Zoek samen naar een oplossing.

Betrek de school
Vertel de school over het pestgedrag van je kind. Zij kunnen nu beter een oogje in het zeil houden. Vertel ook je kind dat de school op de hoogte is van het pestgedrag.

Complimenten
Bespreek met je kind dat hij/zij een probleem heeft dat jullie samen gaan oplossen. Bespreek met je kind hoe het is gegaan. Word niet boos als de week niet vlekkeloos verliep, maar complimenteer je kind op de punten die wel goed zijn gegaan. Wees open naar je kind en geef je kind vertrouwen. De kans is groot dat je deze problemen zo veel beter samen kunt bespreken. Een kind dat pest zit vaak zelf ook niet zo lekker in zijn/haar vel.

Er zijn verschillende manieren waarop een kind gepest kan worden. Kijk hier welke vormen er zijn en hoe je hiermee om kan gaan.
https://www.jmouders.nl/deze-vormen-van-pesten-komen-het-meest-voor-en-zo-ga-je-er-mee-om/

Wordt je kind gepest, dan is deze website misschien fijn voor hem/haar: www.pestweb.nl.

Suus Sas woont samen met haar vriend, dochter (5) en zoon (1) in Nijmegen. Ze is stafmedewerker Pedagogiek en blogger bij KION en schrijft elke week over haar belevenissen met (vooral haar eigen) kinderen.