Tijd voor het avondeten. Netjes aan tafel, groente, een vleesje en … pasta. Ja, pasta is de grote favoriet. Net zoals veel peuters eet mijn zoon graag alles gescheiden en herkenbaar. De pasta heeft zijn voorkeur, maar de broccoli vinden zijn ouders (wij) ook belangrijk.
We zijn daarom een tijd geleden gestart met een heus broccoli promotieteam en ik kan je vertellen, met groot succes!
Waar ik hem eerder steeds vroeg een roosje broccoli te eten en hij naar me keek met een blik van ‘nou niet per se’ en mij even later duidelijk liet weten dat ik hem met rust moest laten, was het nu tijd om de strategie te veranderen.
Laten we het eens op een positieve manier proberen… met een feestelijke twist.
Ik stopte een roosje broccoli in mijn mond, zette grote ogen op, slikte het door en zei vol enthousiasme: ‘oh sterk en stoerrrr!’ terwijl ik trots mijn spierballen liet zien. De kleine man volgde in stilte wat ik deed. Zijn vader vond dit duidelijk een goed idee en is altijd wel te porren voor een spelletje. Ook hij stak een roosje broccoli in zijn mond, zette zijn spierballen op en riep ‘YEAH, sterk en stoerrr!’ Ondertussen had het kleine jongetje een grote glimlach op zijn gezicht. Zijn vader en ik zetten het theaterstuk voort. We werden er zelf eigenlijk ook wel vrolijk van. En serieus, het lokale theatergezelschap was er niets bij. Onze uitvoering viel goed bij het publiek. Een hele grote glimlach en ja hoor, het moment! Hij stopte een roosje broccoli in zijn mond. Hij keek met glinsterende ogen, balde zijn vuisten, liet zijn spierballen zien en riep ‘stek en stoeeeh’. De kleine jongen wilde mee doen, ook ‘sterk en stoerrrr’ roepen. Op het kinderdagverblijf (en thuis) doet hij dit elke dag voor het fruitmoment.

En wij? Wij joelden, klapten en riepen ‘yes, sterk en stoerrr!’ Wat waren we trots op onze zoon, maar ook op onszelf. Goed samenspel en een tien voor de enthousiaste presentatie, die we overigens de rest van de maaltijd vasthielden terwijl onze zoon maar roosjes broccoli bleef eten.

Of het hierdoor komt dat hij nu een echt broccoli monster is en elke maaltijd vraagt waar de broccoli blijft, dat kan ik niet zeggen. Maar het idee lijkt me leuk.
Helaas gaat de vlieger van ons enthousiasme niet altijd en met alles op. Voor een lekker prutje met van alles door elkaar is hij echt niet te porren, hoe leuk de liedjes ook zijn.

Dat veel jonge kinderen niets willen weten van het eten van groente weten we wel. En oh wat vinden we het belangrijk dat ze dit juist wel doen! We willen namelijk dat ze gezond en voldoende eten. Juist daarom raken we snel gefrustreerd, dat bevordert de sfeer aan tafel niet en maakt ook niet dat ze meer of beter gaan eten. Naast het opzetten van een heus groente promotieteam/ theatergezelschap, probeer ik ook de Elsa in mezelf te vinden het los te laten.
Vandaag at hij alleen maar de pasta, gisteren alleen maar de broccoli…oké dat is samen een volledige maaltijd. Ow en weet je waar hij ook van houdt? SOEP! Haha de perfecte manier om ongemerkt een hele lading aan groente bij je kind naar binnen te smokkelen. En aangezien het morgen (4 februari) “Zelfgemaakte soep dag” is, ga ik eens kijken welke groente ik hem deze keer ongemerkt kan voorschotelen.

Suus Sas woont samen met haar vriend, dochter (5) en zoon (2) in Nijmegen. Ze is stafmedewerker pedagogiek en blogger bij KION en schrijft elke week over haar belevenissen met (vooral haar eigen) kinderen.