"Mama, mogen we iets lekkers?" "Mama, morgen we dan nu iets lekkers?" "Mama ik heb honger!" Zal ik een boterham voor je smeren? Of wil je een banaan? "Nee, eigenlijk heb ik lekkere honger..."

Jup, dit hoor ik bijna dagelijks. En ik moet zeggen dat ik het de laatste weken zelf ook heel erg voel. De dagen zijn grijzer, natter en kouder. We zijn veel meer binnen, ik voel me vermoeider en omdat het dan lekker knus voelt krijg ik zin om te snoepen. Lekkere honger!
Bij mijn kinderen heb ik trouwens niet perse het gevoel dat het iets met de tijd van het jaar te maken heeft, haha.

Toen alleen de oudste er was hadden we nooit snoep in huis. We verwenden onszelf wel met lekker eten, maar eigenlijk nooit met snoep. Ze vroeg er ook nooit om, dus we waren er eigenlijk ook niet mee bezig. Natuurlijk was er met verjaardagen en feestdagen wel allerlei lekkers en dus ook snoep en koek. Maar ze kwam dit dus vooral tegen op feestjes en bij anderen thuis. Het was absoluut niet verboden in ons huis, maar het was er eigenlijk nooit en we mistten het ook niet. Terwijl ik dit typ vraag ik me af of het er misschien wel was, maar wij (de grote mensen) het al na één avond achter de kiezen hadden.

Ze werd ouder, ging naar school. Toen we het eerste jaar aan speelafspraakjes achter de rug hadden, was ik de teleurgestelde gezichten van de kinderen die kwamen spelen zat. "Nee sorry we hebben geen snoepjes, willen jullie misschien een appel?" Meeeh! Geïnspireerd door een vriendin besloot ik een pot met kleine snoepjes aan te schaffen. Na school mogen ze best een snoepje.

Maar hmz, nu is het in huis en hebben we er allemaal de hele tijd zin in. Wat betekent dat er meer om gevraagd wordt en wanneer de kinderen in bed liggen de grote mensen zich storten op de voorraad…

Ik kwam erachter dat zowel mijn oudste dochter als ik last kunnen hebben van een dikke suikerdip na het snoepen. Ik vond het zo gek dat ik soms mijn ogen niet kon open houden terwijl ik zat te werken. Dat ik me zo moe en leeg voelde en al mijn concentratie weg was. Wat bleek... dit was vooral nadat ik had zitten snoepen. In huis en op mijn werk is altijd iets zoets te vinden. En vooral wanneer ik moe en hongerig ben dan ga ik op jacht. Om daar later dan weer spijt van te hebben.
Bij mijn dochter zag ik het ook gebeuren. Moe en mopperen een tijdje na het snoepen. Vooral op dagen dat ze al erg moe was.

Zeuren om snoep is irritant en suikerdips zijn heel vervelend. Dit werkt voor ons:
- Op vaste momenten eten, maar ook op vaste momenten snoepen. Dus bijvoorbeeld een snoepje na school. Lekker overzichtelijk en voorspelbaar.
- Niet te lang wachten met eten. Eet je een keer wat later vang het op door de kinderen alvast wat stukjes paprika en komkommer voor te schotelen.
- Onthoud dat als je moe bent je meer zin hebt om te snoepen, maar je suikerdip nog zwaarder is. Is dat het waard? Ik kan de verleiding niet altijd weerstaan, maar heb spijt als ik even later zit te knikkebollen…

Hoe gaan jullie om met snoepen en lekkere honger?

Suus Sas woont samen met haar vriend, dochters (7 en 1) en zoon (3) in Nijmegen. Ze is stafmedewerker pedagogiek en blogger bij KION en schrijft om de week over haar belevenissen met (vooral haar eigen) kinderen.