Helemaal duf van een hele dag thuiswerken, de tijd vergeten en schrikken van de klok die zes uur aangeeft, het laatste tijdsslot op het kinderdagverblijf hebben (en van te voren niet nadenken over het eten…handig), allemaal van die momenten dat je moet zuchten bij de gedachte aan het avondeten. Niet het eten zelf, maar de bereiding hiervan. Er zijn mensen die echt genieten van 's avonds koken, die het een heerlijk moment van ontspanning vinden. Voor mij is dit niet per se het geval. Ik vind het niet erg, maar ik sta er ook niet om te springen. Misschien omdat ik tegen die tijd zelf al te hongerig ben (lees: hangry). Een weekmenu bedenken en hiervoor alles in één keer in huis halen helpt. Dan weet ik waar ik aan toe ben en weet ik ook zeker dat we alles in huis hebben. Alles voor de hele week in huis hebben lukt aardig, alleen mag je 's avonds wel bedenken wat je gaat maken. Uhmmm...

Ik weet niet zo goed waarom, maar de afgelopen periode van thuis zijn heeft mij hierin meer ontspannen gemaakt. Eerder vond ik echt dat ik een complete maaltijd op tafel moest zetten. Compleet als in, alles dat hoort bij dit recept moet in de maaltijd aanwezig zijn. Mijn vriend is hierin veel makkelijker. Die kijkt in de koelkast en flanst met dat wat hij voor handen heeft iets lekkers in elkaar.
Misschien heeft het iets met de kinderen te maken, met mijn hormonen, met de tijd van thuis zitten, met loslaten…ik weet het niet, maar ik heb ontdekt dat het allemaal niet zo moeilijk hoeft te zijn.

Wat vinden mijn kinderen lekker? Wat vind ik belangrijk dat ze eten? En wat eten ze het beste? En natuurlijk wat vind ik zelf lekker? Veel avonden maak ik nu van deze combinatie aan vragen een maaltijd met wat er aanwezig is in huis.
Zo houden mijn kinderen onder andere van pasta, rauwe groenten, gekookte broccoli, aardappels en dingen die je los van elkaar kunt eten. Ik vind het belangrijk dat ze een vullende en gezonde maaltijd eten met voldoende groente en ik vind koken met drie pannen helemaal niet leuk.
Dus…dan eindigen we met een tafel vol bakjes gesneden groenten (paprika, komkommer, tomaat, mais, sla etc), kaas (welk soort dan ook), een sausje, tortilla’s en kip of gehakt (maar als dit niet in huis is dan zonder vlees).
Met deze maaltijd kunnen de kinderen kiezen of ze een wrap bouwen of alles los van elkaar eten. En wij kunnen zelf nog toevoegen wat we lekker vinden, zoals hete pepertjes.

Precies zo doen we dit met hamburgers of notenburgers. Deze mogen ze zelf bouwen. Ze eten de ingrediënten naast elkaar of op elkaar. Doordat ze zelf een heel stuk in de lead zijn zorgt dit ook voor minder strijd aan tafel.

Ook een bergje gekookte pasta, met daaromheen allerlei gesneden groenten (dat wat er in huis is) werkt goed. Vaak doe ik er dan ook stukjes kaas en plakjes appel bij.

Natuurlijk zijn er ook genoeg avonden dat we aardappels, vlees en groente eten of traditionele spaghetti. Hebben we één van de ingrediënten niet in huis…dan ziet het er gewoon even iets anders uit. Mogelijk is het gewoon een kwestie van oefening baart kunst of is het een stille voorbereiding op een gezin met drie kinderen? Maar het voelt een stuk meer ontspannen. We gooien ook minder eten weg dat over de datum lag te wachten tot het laatste ingrediënt voor die maaltijd ook in huis gehaald zou worden.

En lukt het op een avond echt even allemaal niet?
Dan eten we gekookte broccoli met pasta en blokjes tomaat, een blik soep met tosti’s of poffertjes uit de oven met tomaat of paprika…

Mijn mantra op dit moment “Bied ze gezonde dingen aan en laat het lossss”

Suus Sas woont samen met haar vriend, dochter (6) en zoon (2) in Nijmegen. Ze is stafmedewerker pedagogiek en blogger bij KION en schrijft elke week over haar belevenissen met (vooral haar eigen) kinderen.